Wie verdient er werkelijk aan een technologische revolutie?
Vorige week kregen de financiële markten een duidelijke herinnering dat enthousiasme en rendement niet hetzelfde zijn. Aandelen van chipfabrikanten en van bedrijven die rekencentra voor kunstmatige intelligentie bouwen, daalden wereldwijd sterk. De aanleiding kwam niet uit de technologie zelf, maar uit de obligatiemarkt. De rente op de leningen van een zwaar gefinancierde exploitant van datacentra liep op tot rond de vijftien procent, een niveau dat beleggers normaal verbinden met bedrijven in ernstige problemen.
Een patroon dat zich herhaalt
Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt. In de negentiende eeuw werden in Engeland en de Verenigde Staten duizenden kilometers spoorlijn aangelegd, vaak met geleend geld en op basis van zeer optimistische verwachtingen. Het spoor veranderde de wereld, maar veel spoorwegmaatschappijen gingen failliet. Rond het jaar 2000 herhaalde het patroon zich met glasvezelnetwerken. De kabels die toen werden gelegd, dragen vandaag nog steeds een groot deel van het internetverkeer, maar de bedrijven die ze met schulden financierden, verdwenen grotendeels van de beurs.
De les is niet dat nieuwe technologie wordt overschat. De les is dat de waarde van een technologische revolutie vaak bij andere partijen terechtkomt dan bij de bedrijven die het meest in de schijnwerpers staan. De samenleving wint vrijwel altijd. De aandeelhouder van de meest besproken onderneming lang niet altijd.
De leveranciers van de schoppen
In de beleggingswereld bestaat een oude wijsheid: tijdens een goudkoorts verdienen de verkopers van schoppen en houwelen vaak meer dan de gelukzoekers zelf. Die schoppen zijn vandaag tastbaarder dan vaak wordt gedacht. Elk rekencentrum heeft enorme hoeveelheden stroom nodig, en die stroom moet worden opgewekt, getransporteerd en verdeeld. Europese netbeheerders investeren de komende jaren tientallen miljarden euro's in de versterking van het elektriciteitsnet, in kabels, transformatorstations en aansluitingen voor windparken op zee.
Zulke investeringen worden doorgaans gedaan op basis van langlopende contracten met gereguleerde partijen, en niet op basis van de verwachting dat een nieuwe dienst ooit winstgevend wordt. Dat maakt de vraag naar deze infrastructuur minder afhankelijk van het sentiment op de beurs.
Financiering bepaalt de uitkomst
Het verschil tussen winnaars en verliezers zit vaak niet in de technologie, maar in de manier waarop de groei wordt betaald. Een bedrijf dat capaciteit bouwt met geleend geld, nog voordat de vraag bewezen is, is kwetsbaar wanneer de rente hoog blijft. In de Verenigde Staten staat de rente op tienjarige staatsobligaties rond de vijf procent, en de inflatie viel vorige week hoger uit dan verwacht. In zo'n omgeving wordt elke schuld duurder om te herfinancieren.
Een onderneming die levert op basis van een goed gevulde orderportefeuille, die haar groei grotendeels uit eigen kasstroom betaalt en haar schuldpositie beheersbaar houdt, staat er heel anders voor. Zij hoeft niet te hopen dat de kapitaalmarkt haar blijft financieren. Opvallend was dan ook dat vorige week, terwijl technologieaandelen daalden, het merendeel van de bedrijven in de brede Amerikaanse aandelenindex juist steeg. Beleggers verschoven hun geld, maar vluchtten niet weg uit de markt.
Wat de geschiedenis leert
Voor de langetermijnbelegger is de vraag dus niet alleen welke technologie de toekomst heeft, maar wie daar op een duurzame manier aan verdient. Dat vraagt om aandacht voor balansen, kasstromen en contracten, en minder om aandacht voor verhalen. De meest solide beleggingen in een technologische golf zijn vaak de minst opvallende: bedrijven die de onderliggende infrastructuur leveren, die al decennia bestaan en die hun klanten behouden, ongeacht welke toepassing uiteindelijk wint.
Technologische revoluties zijn echt, en ze maken de wereld rijker. De geschiedenis laat echter zien dat het pad naar die rijkdom zelden rechtstreeks loopt via de meest besproken aandelen. Geduld, discipline en een kritische blik op schulden blijven ook in deze golf de betrouwbaarste kompassen.
Disclaimer. Dit artikel wordt gepubliceerd door Lunar Asset Management N.V. uitsluitend voor algemene informatieve en educatieve doeleinden. Het geeft de persoonlijke opvattingen van de auteur weer op het moment van schrijven en vormt geen beleggingsadvies, aanbeveling, aanbod of uitnodiging tot het kopen of verkopen van enig effect of financieel instrument. Verwijzingen naar specifieke bedrijven zijn illustratief en mogen niet worden opgevat als koop- of verkoopadvies. Beleggen brengt risico's met zich mee, waaronder het mogelijke verlies van de inleg. In het verleden behaalde resultaten bieden geen betrouwbare indicatie voor de toekomst. Lezers worden geadviseerd om een gekwalificeerd financieel adviseur te raadplegen voordat zij op basis van hun persoonlijke omstandigheden een beleggingsbeslissing nemen. Lunar Asset Management N.V. staat onder toezicht van de Centrale Bank van Curaçao en Sint Maarten (CBCS).
Opmerkingen