top of page
Zoeken
  • Foto van schrijverShernel Thielman

Ongebruikelijke Strategie: Carlyle's Beleggingsaanpak voor Realistische Decarbonisatie

Het lijkt aanvankelijk onzinnig. Om de wereldeconomie te helpen decarboniseren, zet Carlyle, een van 's werelds grootste private equity-fondsen, in op zijn meest koolstofintensieve bedrijven, in plaats van zich ervan terug te trekken. "We wilden decarbonisatie niet tot het probleem van iemand anders maken," vertelde de hoofd impact van het bedrijf me. Klinkt dat logisch?

Op het eerste gezicht niet. "We razen op het doel af, met onze ogen wijd open," zei VN-secretaris-generaal António Guterres eerder deze zomer, terwijl wéér een rapport het doemscenario over de opwarming van de aarde schetste. "Het huidige beleid brengt de wereld naar een temperatuurstijging van 2,8 graden tegen het einde van de eeuw," zei hij. "Dat betekent een catastrofe." Het voorkomen van het ergst denkbare scenario betekent stoppen met investeringen in nieuwe fossiele brandstofprojecten, het desinvesteren van belangen in fossiele brandstoffen en het volledig verwijderen van fossiele brandstofactiva uit beleggingsportefeuilles.

Megan Starr, hoofd impact van het bedrijf, denkt er anders over. Ze betwijfelt niet de noodzaak om tot netto nul-emissies te komen. Zoals ze me vertelde, wordt decarbonisatie voor de klantenkring van veel van haar portfolio-bedrijven "mission critical", aangezien 90% van het mondiale bbp nu wordt bestreken door netto nul-overeenkomsten, wat een "net-zero domino-effect" creëert.

Maar zich terugtrekken uit bedrijven met de grootste koolstofvoetafdruk, zei ze, is niet de beste manier om daar te komen. "De eenvoudige rekensom is dat over 250 portfolio-bedrijven,... als je een dozijn verkoopt, je je koolstofvoetafdruk met 1-2% kunt verminderen," zei ze. "Maar dat verandert geen molecuul koolstofdioxide in de atmosfeer." Daarom besloot Carlyle om "betrokken te blijven en echte decarbonisatie in de praktijk te brengen."

De voordelen van desinvestering ten opzichte van investering zijn voor discussie vatbaar. Maar wat interessant is aan de Carlyle-case, is dat het een handleiding heeft ontwikkeld voor wat te doen na dit besluit.

Sinds het instellen van zijn koolstofstrategie, werkte Starr samen met 22 van zijn meest koolstofintensieve bedrijven om hun "Paris-aligned" decarbonisatiedoelstellingen voor 2030 en 2040 te ontwikkelen. En het deelde met deze bedrijven kennis en middelen om te decarboniseren en schonere groeipaden te vinden.

De COO van een van deze bedrijven, Martin Koenig van het Duitse chemische bedrijf Nobian, vertelde me over de voordelen van deze aanpak voor het bedrijf.

Ten eerste kon Nobian betere voorwaarden voor zijn leningen bedingen. Naarmate Nobian zijn doelen haalt om zijn directe koolstofemissies tegen 2030 met 50% te verminderen, hebben de "groene obligaties" die het voor deze investeringen beveiligt, een lagere kapitaalkost. "We kunnen gemakkelijk naar 10 basispunten gaan" aan lagere rentetarieven als de decarbonisatiedoelen worden gehaald, zei Koenig. "Dat maakt het veel gemakkelijker."

Carlyle hielp Nobian ook om zijn fabrieken "flexibiliseerbaar" te maken, zodat het gemakkelijker hernieuwbare energie in zijn productie kan gebruiken. "Carlyle heeft het kader, de financiering, de voorschriften geleverd," zei Koenig. "We zijn nu op weg om een van de snelst gedecarboniseerde chemische bedrijven te worden."

En met Carlyle die zijn bedrijven wegleidt van koolstofintensieve markten, onderzoekt Nobian nu gedecarboniseerde inkomstenmogelijkheden, zoals het omzetten van lege zoutgrotten in waterstofopslagfaciliteiten voor het opslaan van hernieuwbare, weersafhankelijke energiebronnen zoals wind.

"Het feit dat hernieuwbare energie nooit zo continu zal zijn... betekent dat het allemaal om opslag zal draaien," zei Koenig. Dat komt doordat hoewel waterstof wordt gebruikt om hernieuwbare energie op te slaan, het op zijn beurt fysiek moet worden opgeslagen. Koenig legde uit dat een van de twee manieren om dit te doen is door gebruik te maken van uitgeputte zoutgrotten. En zijn bedrijf is toevallig een van de weinigen in Europa die dit kan doen.

Met deze capaciteit heeft Nobian, een bedrijf met een omzet van €2 miljard ($2,17 miljard), enorm groeipotentieel ontsloten: de markt voor waterstofopslag wordt alleen al in Duitsland en Nederland geschat op minstens €4 miljard ($4,35 miljard) per jaar.

Dat is het einddoel voor Carlyle. Vasthouden aan uw koolstofintensieve bedrijven, redeneert het, help ze hun activiteiten en toekomstige zakelijke kansen te decarboniseren en u heeft een geweldig resultaat voor uw investeringen en het klimaat. "We steken tijd en moeite in omdat het op de lange termijn zakelijk rendement oplevert," zei Starr. "Macroeconomische rugwinden komen eraan. We zien echt het resultaat op den duur."

Investment Disclaimer: Dit artikel is alleen bedoeld ter informatie en vormt geen financieel of beleggingsadvies. Beleggers dienen hun eigen onderzoek te doen of professioneel advies in te winnen voordat ze beleggingsbeslissingen nemen.

3 weergaven0 opmerkingen

תגובות


bottom of page