Geven dat blijft: waarom de slimste stichtingen denken als beleggers

Er voltrekt zich een stille verschuiving in de manier waarop stichtingen hun werk benaderen. Of een stichting nu is opgericht door een familie, een instelling, een bedrijf, een kerk, of in samenwerking met de overheid, steeds vaker wordt dezelfde vraag gesteld: geven wij op een manier die blijft? Een nieuwe generatie donateurs en bestuurders, van wie velen organisaties hebben opgebouwd of geleid met discipline en langetermijndenken, past diezelfde instincten nu toe op filantropie. Zij keren niet langer simpelweg middelen uit. Zij stellen de vragen die een belegger stelt. Wat levert het op? Hoe meten we dat? En houdt het stand?

Voor stichtingen hier op het eiland, van welke aard dan ook, schuilt daarin een les die de moeite waard is. De krachtigste gift die een stichting kan doen, is vaak niet de gift van vandaag, maar de structuur die haar in staat stelt generaties lang te blijven geven.

Het verschil tussen opmaken en voortbestaan

Stel twee stichtingen voor, elk met hetzelfde startkapitaal. De eerste geeft binnen enkele jaren alles uit. Haar impact is echt, maar eindig. Zodra het geld op is, houdt ook de stichting op te bestaan. De tweede belegt haar kapitaal, laat het behoedzaam groeien en geeft alleen het rendement weg, zeg drie à vier procent per jaar. Die tweede stichting kan haar doelen niet enkele jaren steunen, maar in beginsel voor altijd. Over een generatie kan zij een veelvoud van haar oorspronkelijke kapitaal weggeven en toch haar volledige vermogen behouden.

Dat is de stille kracht van langetermijnbeleggen toegepast op geven. Het maakt van een eenmalige daad van vrijgevigheid een blijvende instelling. Dit geldt evenzeer voor een gemeenschapsstichting, een ziekenhuisfonds of een studiebeurzenfonds als voor het goededoelenvehikel van een familie.

Inflatie is de stille tegenstander

Een stichting die haar geld op een spaarrekening of in een enkel pand aanhoudt, staat niet stil. Zij gaat langzaam achteruit. Inflatie holt jaar na jaar de koopkracht uit. Een gift van honderdduizend vandaag koopt over twintig jaar veel minder. Om het vermogen om te geven te behouden, moet het kapitaal van een stichting minstens zo snel groeien als de inflatie, plus wat zij elk jaar uitkeert. Dat is precies het werk van gedisciplineerd, gespreid langetermijnbeheer, en daar bewijst professioneel rentmeesterschap zijn waarde. Voor stichtingen die zijn belast met publiek, institutioneel of geschonken geld, is het beschermen van dat kapitaal tegen inflatie geen keuze. Het is een plicht.

Governance: geven verdient dezelfde zorgvuldigheid als beleggen

Donateurs, besturen en het publiek verwachten steeds vaker evaluatie, en terecht. Een serieuze stichting heeft baat bij een paar eenvoudige disciplines. Een helder uitkeringsbeleid dat bepaalt hoeveel er jaarlijks wordt gegeven. Een beleggingsstatuut dat vastlegt hoe het kapitaal wordt beheerd en welke risico's aanvaardbaar zijn. En een echte scheiding tussen het besluit om te geven en het besluit om te beleggen. Zowel de prestaties van de giften als die van de portefeuille horen gemeten en gerapporteerd te worden, zoals elke belegger zou verwachten. Voor stichtingen die verbonden zijn aan de overheid of publieke instellingen beschermt deze transparantie bovendien het vertrouwen, het meest waardevolle bezit dat zo'n instelling heeft.

Dit alles maakt geven niet koud of bureaucratisch. Het maakt het duurzaam, verantwoord en veel doeltreffender.

Het kapitaal zelf kan het doel dienen

De beleggingen van een stichting hoeven niet los te staan van haar missie. Steeds vaker brengen besturen het vermogen zelf in lijn met het doel, door lokale ontwikkeling, duurzaamheid, onderwijs of ondernemerschap op het eiland te steunen, zodat het kapitaal de zaak al dient nog voor er een gift is uitgekeerd. Met zorg ingericht wordt het vermogen een tweede instrument van impact, naast het geven zelf.

Een moment om voor de lange termijn te bouwen

Wereldwijd beleven we de grootste vermogensoverdracht uit de geschiedenis, en lokaal groeit het besef dat goede voornemens een goede structuur verdienen. Voor veel stichtingen op het eiland, of zij nu familiaal, institutioneel, zakelijk of publiek zijn, is dit het moment om van informele, jaarlijkse vrijgevigheid te groeien naar instellingen die zijn gebouwd om te blijven bestaan. De stichtingen die dit goed aanpakken, geven niet minder. Zij bouwen aan geven dat standhoudt.

Echte filantropie is uiteindelijk een daad van geduld. Het is de bereidheid een boom te planten in wiens schaduw men misschien nooit zelf zal zitten. Langetermijnbeleggen is simpelweg de manier waarop die boom in leven wordt gehouden.

---

Disclaimer

Dit artikel wordt gepubliceerd door Lunar Asset Management N.V. uitsluitend voor algemene informatieve en educatieve doeleinden. Het geeft de persoonlijke opvattingen van de auteur weer op het moment van schrijven en vormt geen beleggingsadvies, aanbeveling, aanbod of uitnodiging tot het kopen of verkopen van enig effect of financieel instrument. Verwijzingen naar specifieke bedrijven zijn illustratief en mogen niet worden opgevat als koop- of verkoopadvies. Beleggen brengt risico's met zich mee, waaronder het mogelijke verlies van de inleg. In het verleden behaalde resultaten bieden geen betrouwbare indicatie voor de toekomst. Lezers worden geadviseerd om een gekwalificeerd financieel adviseur te raadplegen voordat zij op basis van hun persoonlijke omstandigheden een beleggingsbeslissing nemen. Lunar Asset Management N.V. staat onder toezicht van de Centrale Bank van Curaçao en Sint Maarten (CBCS).